„როდესაც გაფართოების დღის წესრიგში მოულოდნელად ჩნდება ხოლმე შუალედური მარკერები, რომლებსაც მანამდე ეს პროცესი საერთოდ არ ითვალისწინებდა, და ეს მარკერები ყოველწამს შეიძლება შეიცვალოს, შენს პოლიტიკას ასე ადვილად ვერ გეგმავ. ანუ, ნებისმიერი პოლიტიკური ვითარებიდან გამომდინარე, შეიძლება მოულოდნელად ისეთი პირობა წამოგიყენონ, რომელიც მოცემულ მომენტში ყოვლად მიუღებელი იყოს“, – ამის შესახებ რეგიონული პოლიტიკისა და თვითმმართველობის საპარლამენტო კომიტეტის თავმჯდომარემ, ირაკლი ქადაგიშვილმა ევროკავშირის გაფართოების პოლიტიკაზე საუბრისას განაცხადა.
„საკმაოდ საინტერესო და სიმპტომატური პოლიტიკური პროცესი მიმდინარეობს ახლა ბელგრადში. უნდა აღინიშნოს, რომ ჯერ კიდევ სერბეთის პრეზიდენტ ალექსანდრ ვუჩიჩის ვიზიტის დროს გაჟღერდა, რომ აუცილებელია ერთგვარი კოორდინაცია ევროკავშირის კანდიდატ ქვეყნებს შორის. ეს არ უნდა იყოს სხვის მიერ მართული და სხვისი დღის წესრიგის გამტარებელი პროცესი, არამედ — თვითკოორდინაცია, რაც ამ სახელმწიფოებს საშუალებას მისცემს, საკუთარი ინტერესებიდან გამომდინარე, ერთიანი პლატფორმა შეიმუშაონ. პირველი ნაბიჯი ამ მიმართულებით სწორედ საპარლამენტო პლატფორმის შექმნით გადაიდგა. ეს კიდევ ერთხელ მიანიშნებს იმაზე, რომ თითოეულ ამ ქვეყანას (და ეს არ არის მხოლოდ პარლამენტებისა და მათი თავმჯდომარეების სურვილი, ეს თავად ამ ქვეყნების გაცხადებული პოზიციაა) აწუხებს უამრავი საკითხი, რომელიც გაწევრიანების გზაზე წამოიჭრება ხოლმე.
როდესაც გაფართოების დღის წესრიგში მოულოდნელად ჩნდება ხოლმე შუალედური მარკერები, რომლებსაც მანამდე ეს პროცესი საერთოდ არ ითვალისწინებდა, და ეს მარკერები ყოველწამს შეიძლება შეიცვალოს, შენს პოლიტიკას ასე ადვილად ვერ გეგმავ. ანუ, ნებისმიერი პოლიტიკური ვითარებიდან გამომდინარე, შეიძლება მოულოდნელად ისეთი პირობა წამოგიყენონ, რომელიც მოცემულ მომენტში ყოვლად მიუღებელი იყოს. ამის მაგალითი ჩვენ ბოლოს, სწორედ ამ ომის პერიოდში ვნახეთ.
რა თქმა უნდა, ხაზგასასმელია, რომ ეს პლატფორმა ამ ქვეყნებმა საკუთარი ინტერესების დასაცავად და ამ გზაზე წინსვლისთვის უნდა გამოიყენონ. წინააღმდეგ შემთხვევაში, ქვეყნისთვის ძალიან რთულია მარტო გაუმკლავდეს იმ ზეწოლას ან დამოკიდებულებას, რაც შეიძლება ბრიუსელმა თუ რომელიმე ცალკე აღებულმა სახელმწიფომ გამოიჩინოს მის მიმართ — სხვადასხვა მოტივაციისა თუ ინტერესის გამო.
ამ მხრივ, არც საქართველო, არც სერბეთი და არც სხვა ქვეყნები გამონაკლისს არ წარმოადგენენ. ჩვენ გვქონია შეხვედრები სხვადასხვა ქვეყნის პარლამენტის წარმომადგენლებთან, მათ შორის თავმჯდომარეებთან, და ისინიც აღნიშნავენ: შეასრულებ ერთ მოთხოვნას, რომელიც დღის წესრიგის გარეშე, უცბად წამოტივტივდება ბრიუსელის ან რომელიმე ქვეყნის მხრიდან, და როცა გგონია, რომ ეს ერთი გამონაკლისი იყო, აღმოჩნდება, რომ მსგავსი გამონაკლისები წესად იქცევა ხოლმე. ამიტომ, ეს არის მანკიერი პრაქტიკა და ერთგვარი პოლიტიკური ზეწოლისა თუ მანიპულაციის საშუალება, რაც, რა თქმა უნდა, გაფართოების რეალურ პოლიტიკას არ ემსახურება.
აქ არის კიდევ ერთი ფუნდამენტალური საკითხი: ევროპისთვის გაფართოება და, ერთგვარად, ახალი სისხლის შემოსვლა აუცილებელია იმისათვის, რომ მან კვლავ დაიბრუნოს გეოპოლიტიკური მოთამაშისა და მსოფლიო პოლიტიკაში ერთ-ერთი წამყვანი ეკონომიკური ლოკომოტივის როლი. დღეს ჩვენ ყველა ამ პროცესის მაქსიმალურ დაკნინებას ვხედავთ. ამავდროულად, ევროპას სჭირდება ეროვნული სახელმწიფოების ინტერესების გათვალისწინება — როგორც პოლიტიკური და ეკონომიკური კუთხით, ისე ამ ქვეყნების ისტორიის, ტრადიციებისა და იდენტობის ნიშნების პატივისცემით. ყველაფრის უნიფიცირება ერთი ვიწრო იდეოლოგიური მეინსტრიმის ჩარჩოებში, საბოლოო ჯამში, მიგვიყვანს იქამდე, რომ ეს კავშირი და გაფართოების პროცესი არაეფექტური და, შესაძლოა, დაუძლეველიც კი აღმოჩნდეს. ვნახოთ, ყოველ შემთხვევაში, ნაბიჯი სწორი მიმართულებით უკვე გადადგმულია“, – განაცხადა ირაკლი ქადაგიშვილმა.
