LIVE

პოლიტიკა

შალვა პაპუაშვილი საკონსტიტუციო სარჩელის შესახებ: „მიზანი არის მარტივი, რომელზეც არაერთხელ გვისაუბრია – კონსტიტუციის მტრების ადგილი დემოკრატიულ პარტიულ ლანდშაფტში არ არის“

„მიზანი არის მარტივი, რომელზეც არაერთხელ გვისაუბრია - კონსტიტუციის მტრების ადგილი დემოკრატიულ პარტიულ ლანდშაფტში არ არის. საქართველოს, ისევე, როგორც ყველა სხვა ქვეყნის კონსტიტუცია, აწყობილია…

შალვა პაპუაშვილი პარტიების აკრძალვის შესახებ: „პარტიების სიმცირეს საქართველო არ უჩივის და არ მგონია, რომ ეს პარტიები იყოს, რომელზეც თუნდაც ოპოზიციის ამომრჩეველი ამყარებს თავის იმედებს. IRI-ის ბოლო კვლევამაც გვაჩვენა, რომ მათ მიმართ ნდობა და რეიტინგი არის სტატისტიკური რეიტინგის ცდომილების ზღვარში, 0 პროცენტის გარშემო“

ზაზა შათირიშვილი: “ოლიგარქიული ოჯახების საბოლოო მიზანია, უდიდესი გლობალური გავლენების მქონე კორპორაციების მუდმივ შიშსა და ეკონომიკურ პრობლემებში აღმოჩენილ ევროპის მოსახლეობას ერთადერთ მხსნელად მოევლინოს, შემდეგ კი საზოგადოებისგან უპირობო აღიარება მიიღოს”

ზაზა შათირიშვილი: “მუდმივად თვალს ვადევნებთ “ფსევდოლიბერალური” იდეოლოგიისა და გაუკუღმართებული ღირებულებების თავს მოხვევის გამუდმებულ მცდელობას. მედიაში წახალისებულია ისეთი მოსაზრებები, რომელიც თავისუფალი ურთიერთობების დადებითი მხარეებისა და ოჯახური ღირებულებების დაკნინებისკენ არის მიმართული”

ზაზა შათირიშვილი: “თუკი ვინმე გაბედავს და საკუთარი სამშობლოს სუვერენიტეტის დაცვაზე იზრუნებს, მაშინვე რომელიმე იმ ქვეყნის აგენტის იარლიყს მიაწებებენ, რომელიც საჯარო კომუნიკაციაში „დიფ სთეითის“ მორჩილი ქვეყნების მტრად აღიქმება, პარალელურად კი, დააბრალებენ ყველაფერს, რასაც თავად სჩადიან”

ზაზა შათირიშვილი: “ომი მშვიდობაა, მონობა თავისუფლებაა, უმეცრება ძალაა” – ეს ლოზუნგი ჯორჯ ორუელისეულ “ორაზროვნების” ფორმულას წარმოადგენს, რომელსაც სამი ტოტალიტარული სახელმწიფოდან ერთ-ერთის, “ოკეანიის” მთავრობა და მმართველი პარტია საზოგადოების მართვისთვის იყენებს”

ზაზა შათირიშვილი: „ცდილობენ, დაამკვიდრონ აღქმა და წარმოდგენა, რომ მხოლოდ ოლიგარქიული გავლენების მორჩილი, რომელიმე სახელმწიფოსთან ან ორგანიზაციასთან “პარტნიორობა”, სინამდვილეში კი, დაქვემდებარება შეიძლება იყოს ჭეშმარიტი პატრიოტიზმი“

გიორგი ჩაკვეტაძე მაკრონის შესახებ: “2020 წლის შემდეგ, საქართველოში რევოლუციის 5 მცდელობა იყო. ამ ბატონის 2024 წლის 13 დეკემბრის მიმართვა გვახსოვს. არც შარშანდელი 4 ოქტომბრის ე.წ. მშვიდობიანი დამხობის წახალისება, პრეზიდენტის სასახლის შტურმი და შემდეგ მისი არ დაგმობა გაფერმკრთალებულა”

ლევან მაჭავარიანი: „როდესაც ჩვენს ქვეყანაში „დიფ სთეითის“ მორჩილებაში მყოფი ბრიუსელისა და ევროკავშირის ცალკეული ქვეყნების მხრიდან დაფინანსებული და მხარდაჭერილი ძალადობრივი დემონსტრაციები ვიხილეთ, ისინი ამას „დემოკრატიად“ გვისაღებდნენ. ხოლო როდესაც ასეთივე „დემოკრატიული“ მიტინგები თავად მიიღეს, ამას უკვე თავისი რეალური სახელი – ძალადობრივი აქციები – დაარქვეს“

მარკო რუბიო: “პრობლემა ის არის, რომ სანქციები მხოლოდ რუსეთს არ ეხება, ტრამპს სურს, ეს პერიოდი გამოიყენოს იმის გასაანალიზებლად, რა გავლენას მოახდენს სანქციებისა და ტარიფების დაწესება გლობალურ ეკონომიკაზე”

ჯორჯია მელონი: „ტურინში შეაჩერეს ხალხი, რომელთაც რიყის ქვები და ჩაქუჩები ეჭირათ, კიდევ ერთხელ ვითხოვ ოპოზიციისგან, ცალსახად დაგმეთ ძალადობის აქტები, ნუ იქნებით ორაზროვანი ამ საკითხთან დაკავშირებით“

ჯეი დი ვენსი: „დასავლელმა ლიბერალებმა, მრავალფეროვნებისა და თანაგრძნობის სახელით, საფრანგეთსა და სხვა ქვეყნებში „მესამე სამყარო“ შეიყვანეს. მათ უგულებელყვეს ასიმილაციისა და თავსებადობის ფუნდამენტური საკითხები. მათ აფრთხილებდნენ, რომ ეს ყველაფერი ასეთ შედეგამდე მიგვიყვანდა, მაგრამ არავის მოუსმინეს”